LIVE SCORES

Παρασκευή, 8 Οκτωβρίου 2010

ΛΑΡΙΣΑ – Νταμπίζας: «Δεν είμαστε Κωλοπετεινίτσα»





Ο Νίκος Νταμπίζας μίλησε με την ιδιότητα του αρχηγού σε σημερινή συνέντευξη Τύπου μεταφέροντας απόψεις και πράγματα που επιθυμία όλων των ποδοσφαιριστών ήταν να ακουστούν μετά από τα γεγονότα των τελευταίων ημερών. «Πείτε, αν θέλετε, ότι είμαστε ανίκανοι επειδή δεν μπορούμε να πετύχουμε γκολ. Όμως, κανείς δεν μπορεί να μας κατηγορεί για έλλειψη πάθους και προσπάθειας» τόνισε ο αρχηγός της ΑΕΛ που σχολίασε και τις κατηγορίες περί απειθαρχίας: «Δεν είμαστε Κωλοπετεινίτσα, να μαζευόμαστε από τα χωριά με τα αυτοκίνητά μας και πηγαίνουμε στον αγώνα. Πείτε μας ανίκανους επειδή δεν μπορούμε να βάλουμε τη μπάλα στα δίχτυα. Καφενείο, όμως, δεν είμαστε».

Αναλυτικά ολόκληρη η συνέντευξη Τύπου του Ν. Νταμπίζα:

«Ο λόγος που βρίσκομαι εδώ είναι ένας. Εκπροσωπώντας του ποδοσφαιριστές, με την ιδιότητα του αρχηγού, και με αφορμή την αγωνιστική κατάσταση την περιρρέουσα ατμόσφαιρα και τα τεκταινόμενα το τελευταίο διάστημα στην ομάδα μας, αποφασίσαμε να μιλήσουμε για κάποια πράγματα. Έχουν ακουστεί πολλά, έχουν γραφτεί πολλά, έχουν γίνει πολλά. Θα προσπαθήσω να εστιάσω σε κάποια που εμείς οι ποδοσφαιριστές θεωρούμε σημαντικά.

Βρισκόμαστε στην 5η αγωνιστική. Ένα είναι σίγουρο. Η βαθμολογική κατάσταση της ομάδας δεν είναι αυτή που περιμέναμε ή θέλαμε. Πίσω από αυτό υπάρχουν τα «αλλά» και οι λόγοι. Έχουν δοθεί εξηγήσεις, ερμηνείας και παρερμηνείες. Αυτό που θεωρούμε εμείς είναι ότι η ομάδα δεν έχει αγωνιστικό πρόβλημα. Έχει βαθμολογικό. Δεν θέλουμε να κρυφτούμε πίσω από το δάχτυλό μας, ούτε να δημιουργήσουμε εντυπώσεις, ούτε να ψάξουμε δικαιολογίες. Γεγονότα καταγεγραμμένα στη μνήμη. Ένα-ένα τα ματς που έχουμε δώσει. Το παιχνίδι με τον Ατρόμητο ίσως ήταν το μοναδικό στο ποίο η ισοπαλία θα μπορούσε να έχει θεωρηθεί πιο δίκαιο αποτέλεσμα. Το κερδίσαμε, ωστόσο. Το ματς με την Καβάλα – χωρίς να είμαστε σούπερ, αλλά με βάση τον αριθμό των ευκαιριών – θα έπρεπε να είχε κερδηθεί. Κόντρα στον Ηρακλή. Καθολική υπεροχή. «Πάτημα», όπως λέμε στην ποδοσφαιρική διάλεκτο, του αντιπάλου. Κόντρα στην Κέρκυρα. Όχι τόσο καλή εμφάνιση. Αλλά σίγουρα βάσει των ευκαιριών και της ψυχρής λογικής που λέει ότι στο ποδόσφαιρο εκμεταλλεύεσαι τις ευκαιρίες και κερδίζεις, θα έπρεπε να το κάνουμε. Δυστυχώς, δεν το καταφέραμε. Στις Σέρρες – το ματς που έγινε αφορμή για να δημιουργηθούν κάποιες καταστάσεις – ήττα, κακή απόδοση στο 2ο ημίχρονο, αλλά με μια σημαντική παράμετρο. Παίζαμε με 10 παίκτες. Δεν είναι δικαιολογία. Αλλά καλώς ή κακώς έγινε. Έχουμε κάνει τρεις κλασικές ευκαιρίες με δέκα παίκτες. Στο δεύτερο σίγουρα ήμασταν αναιμικοί. Δεν θα μπω σε διαδικασία περαιτέρω ανάλυσης. Περιθώρια βελτίωσης υπάρχουν. Σίγουρα μπορούμε να παίξουμε καλύτερα. Το ποιος παίζει στην ομάδα, αν η ομάδα λειτουργεί με σύστημα ή όχι, αν παίζει με ένα σέντερ φορ ή όχι είναι θέμα προπονητή. Σας λέω ξανά, όμως, ότι για μας βαθμολογικό πρόβλημα υπάρχει. Αγωνιστικό, όμως, όχι. Μέχρι πριν από το ματς με τον Πανσερραϊκό ήμασταν η ομάδα με τις περισσότερες τελικές προσπάθειες. Αυτό έρχεται από μόνο του; Μας κατηγορούν για έλλειψη πάθους. Πως δημιουργούνται αυτές οι ευκαιρίες; Από μόνες τους; Αυτό το πάθος δεν μπορώ να καταλάβω πως μεταφράζεται. Γιατί κατηγορηθήκαμε – ακόμη και μετά το ματς με τον Ηρακλή – ότι η ομάδα δεν είχε πάθος. Πως μεταφράζεται το πάθος; Είναι πολύ τετριμμένο να ακούγεται ότι δεν έχουν πάθος ή δεν ματώνουν τη φανέλα. Σας αναφέρω ως χαρακτηριστικό παράδειγμα το ματς με τον Ηρακλή. Όχι γιατί με συμφέρει, αλλά γιατί κατηγορηθήκαμε για έλλειψη πάθους. Και είναι καταγεγραμμένο αυτό. Ότι η ομάδα δεν μάτωσε τη φανέλα ή ότι δεν προσπάθησε αρκετά. Όλα αυτά κάνοντας σωρεία ευκαιριών σε ένα εκτός έδρας παιχνίδι. Το πάθος δε μεταφράζεται με το αποτέλεσμα. Αν μπει η μπάλα στα δίχτυα έχεις πάθος. Αν όχι, τότε δεν έχεις. Θέλουν να μας πουν ανίκανους; Ναι, είμαστε ανίκανοι γιατί δεν μπορούμε να βάλουμε τη μπάλα στα δίχτυα. Δεν μπορούμε να δεχτούμε όμως να λένε ότι δεν προσπαθούμε. Σε καμία περίπτωση. Δεν μπορούμε να δεχτούμε αυτή την εικόνα που βγαίνει προς τα έξω ότι η ομάδα δεν προσπαθεί, ότι πίνει, ότι ξενυχτάει…

Πέρσι είχα δώσει μια ραδιοφωνική συνέντευξη και είχα πει ότι η περιρρέουσα ατμόσφαιρα στην πόλη μικραίνει την ομάδα. Και δεν μιλάω για το σύνολο του κόσμου. Είμαι πέντε χρόνια εδώ και αυτό το κατάλαβα τον τελευταίο καιρό. Έχω ακούσει κατά καιρούς πολλά, υπό μορφή καταγγελιών στα ραδιόφωνα, ψιθύρων ή σχολίων. Καταλαβαίνω τη διάθεση για κουτσομπολιό και κουβέντα στο καφενείο. Φτάσαμε, όμως, στο σημείο να δικαιωθώ γι’ αυτό που είχα πει πέρσι. Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα και η μειοψηφία που την εκφράζει δημιουργεί καταστάσεις και διαμορφώνει το κλίμα στην πόλη. Να σας φέρω ένα παράδειγμα;

Ο Μετίν την Πέμπτη συνελήφθη, το Σάββατο δεν ακολούθησε την αποστολή στο ξενοδοχείο και την Κυριακή ταξίδεψε αυθημερόν με το αυτοκίνητό του στις Σέρρες. Τι είμαστε; Κωλοπετεινίτσα; Μαζευόμαστε από τα χωριά με τα αυτοκίνητά μας και πηγαίνουμε στον αγώνα; Έχει γίνει ολόκληρος ντόρος ότι ο Μετίν έκανε αυτό ή κάποιος άλλος κάτι άλλο. Αυτό φτάνει στα αυτιά μας τη Δευτέρα. Το Σάββατο το μεσημέρι φεύγοντας για τις Σέρρες έχω τον Μετίν δίπλα μου στο λεωφορείο. Την Κυριακή στην επιστροφή το ίδιο και τι Δευτέρα βγαίνουν στην επιφάνεια όλα τα παραπάνω υπό μορφή καταγγελιών. Και μάλιστα στην ιστοσελίδα των οργανωμένων έχει καταγραφεί αυτό το πράγμα. Ότι οι φήμες περί Μετίν, ότι δήθεν πήγε με τη Φεράρι του αυθημερόν στις Σέρρες, όξυναν την κατάσταση… Καταγράφηκε και επίσημα, δηλαδή. Και λέω εγώ… Βγαίνει κάποιος αβασάνιστα στο ραδιόφωνο και λέει οτιδήποτε μπορεί να φανταστεί. Αυτό το πράγμα με τη μορφή χιονοστιβάδας λόγω της πίεσης που έχει δημιουργηθεί από τη βαθμολογική θέση της ομάδας, παίρνει και διαμορφώνει καταστάσεις μέσα στην πόλη ότι η ομάδα ξενυχτάει, ότι ο καθένας κάνει του κεφαλιού του… Η ομάδα έχει πάρει ένα πρωτάθλημα, δύο Κύπελλα και αυτές οι συμπεριφορές τη μικραίνουν πάρα πολύ. Το να λέμε τέτοια πράγματα υπό μορφή καφενειακής κουβέντας έχει μεγάλη διαφορά από το να προβάλλει ως λόγος που εξηγεί τη βαθμολογική και αγωνιστική εικόνα της ομάδας. Πείτε μας ανίκανους, ότι δεν μπορούμε να βάλουμε τη μπάλα στα δίχτυα. Καφενείο, όμως, δεν είμαστε. Να παίρνει ο καθένας το αυτοκίνητό του και να πηγαίνει στις Σέρρες. Δεν μπορεί αυτό να το πουν για κανένα μέλος της ομάδας. Πόσο μάλλον για τον Μετίν, ο οποίος στα 4 χρόνια που είναι στην ΑΕΛ έχει «σκυλιάσει». Δεν ξέρω αν είναι καλός σε όλα τα ματς. Εγώ που τον ζω καθημερινά και όλοι όσοι τον ξέρουμε, την ίδια άποψη έχουμε. Όπως και για κάθε μέλος της ομάδας. Είναι ντροπή αυτό το πράγμα. Να το λέει κάποιος έτσι ανεύθυνα και να παίρνει τη μορφή χιονοστιβάδας. Και να προβάλλετε αυτό ως αιτία για την αγωνιστική εικόνα της ομάδας. Δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτό το πράγμα. Μέχρι πρότινος πίστευα ότι όλα αυτά προέρχονταν από διάθεση κουτσομπολιού. Πιστεύω πλέον ότι υπάρχουν άνθρωποι μέσα στην πόλη, οι οποίοι εσκεμμένα σε συγκυρίες παρόμοιες δημιουργούν εντέχνως καταστάσεις προκειμένου να επωφεληθούν. Δεν ξέρω ποιο είναι το κίνητρό τους. Δεν μπορώ να το φανταστώ, αλλά σίγουρα υπάρχει αυτό το πράγμα. Αν θυμάμαι καλά πέρσι η αιτία που είχα βγει για να μιλήσει ήταν το υποτιθέμενο κακό κλίμα στα αποδυτήρια. Φέτος είναι ότι ο Μπλάζεκ υποτίθεται ότι ξενυχτάει ή ότι ο Ιγκλέσιας τα έχει όλα γραμμένα στα παλιά του παπούτσια ή οτιδήποτε άλλο. Όλοι μαζί θα αποδοκιμαζόμαστε. Αν θέλει κάποιος να ξεχωρίσει έναν ποδοσφαιριστή γιατί τον γουστάρει και θέλει να τον επευφημεί, ας το κάνει. Να ξέρουν, όμως, όλοι ότι μπορεί στα ματς με τον Πανσερραϊκό να έκανε ο Ιγκλέσιας μια λανθασμένη ενέργεια η οποία μας στοίχισε, αλλά η ομάδα είναι συνολικά υπεύθυνη για τη βαθμολογική εικόνα. Μεμονωμένα, ξεχωριστά ο κάθε ένας από εμάς κάνει λάθη. Όμως, όλοι μαζί είμαστε στα λάθη. Δεν μπορεί να κρινόμαστε ξεχωριστά και να βρίσκουμε εξιλαστήρια θύματα για να τους ρίξουμε στην πυρά. Να βγάλουμε δηλαδή τον Ιγκλέσιας στην πλατεία Ταχυδρομείου και να περάσουν όλοι οι φίλαθλοι και να του πάρουν το κεφάλι. Να δούμε αν θα μας δώσει πίσω τους βαθμούς ή αν θα εξομαλύνει την κατάσταση. Έκανε ένα λάθος. Το κατάλαβε. Δεν είναι το πρώτο ούτε το τελευταίο. Όλοι μαζί χάνουμε και όλοι μαζί κερδίζουμε. Καθένας από εμάς κάνει λάθη. Συνέχεια. Δεν έχει, όμως, καμία λογική να βγούμε και να παίρνουμε κεφάλια, αναζητώντας εξιλαστήρια θύματα.